Are you the publisher? Claim or contact us about this channel


Embed this content in your HTML

Search

Report adult content:

click to rate:

Account: (login)

More Channels


Showcase


Channel Catalog


older | 1 | .... | 1149 | 1150 | (Page 1151) | 1152 | 1153 | .... | 2481 | newer

    0 0

     :s;:cerveja: :s...

    0 0

    Blink-182 - Blink-182 (2003) FLAC
    Artist: Blink-182 | Album: Blink-182 | Released: 2003 | Genre: Rock

    0 0

    Marina and the Diamonds - Family Jewels (2010) FLAC
    Artist: Marina and the Diamonds | Album: Family Jewels | Released: 2010 | Genre: Alternative Rock

    0 0

    Blink-182 - Enema Of The State (2009) FLAC (tracks)
    Artist: Blink-182 | Album: Enema Of The State | Released: 2009 | Genre: Pop, Punk

    0 0

    Tom Keifer - The Way Life Goes (Deluxe Edition) (2017) FLAC (tracks)
    Artist: Tom Keifer | Album: The Way Life Goes | Released: 2017 | Genre: Hard Rock | Country: US | Duration: 01:05:35

    0 0

    Liane Foly - Acoustique (1998) FLAC (image+.cue)
    Artist: Liane Foly | Album: Acoustique | Released: 1998 | Label: Virgin France SA | Catalog #: 724384677527 | Genre: Smooth Jazz, Female Vocal

    0 0

    Marina And The Diamonds - Electra Heart (2012) FLAC (image+.cue)
    Artist: Marina And The Diamonds | Album: Electra Heart | Released: 2012 | Label: Warner Music/Elektra | Catalog #: 531129-2 | Genre: Synth Pop, New Wave

    0 0

    Modern Talking & Dieter Bohlen - Die Megahits (2017) FLAC (tracks + .cue)
    Artist: Modern Talking & Dieter Bohlen & VA | Album: Die Megahits | Label: Sony Music | Released: 2017 | Genre: Pop, Dance, Disco | Country: Germany | Duration: 03:30:54

    0 0

    Inti-Illimani (with Guamary) - The Flight Of The Condor (Original Soundtrack Music From The BBC TV Series) Жанр : Andean-Folk, World, Score Носитель : LP Год выпуска : 1982 Лейбл : BBC Records And Tapes/REB 440 (1st press) Страна-производитель : UK Аудио кодек : FLAC Тип рипа : tracks+.

    Тема на форуме



    0 0

    z320 kbps | 113 MB | LINKS

    57th & 9th represents a wide range of Sting s musical and songwriting styles, from the ferocious, Road Warrior-style imagery of Petrol Head, to the anthemic, 50,000 and the raucous, guitar-driven first single, I Can t Stop Thinking About You. The album was recorded with Sting s long-time collaborators Dominic Miller (guitar) and Vinnie Colaiuta (drums) and includes contributions from drummer Josh Freese (Nine Inch Nails, Guns n Roses), guitarist Lyle Workman and the San Antonio-based Tex-Mex band The Last Bandoleros. Riding a wave of inspiration, 57th & 9th came together impulsively, with sessions completed in just a few weeks.


    0 0

    z320 kbps | 101 MB | LINKS

    Suzanne Vega untitled album based on Carson McCullers. Carson McCullers was an American novelist, short story writer, playwright, essayist, and poet. Her first novel, The Heart Is a Lonely Hunter, explores the spiritual isolation of misfits and outcasts in a small town of the U.S. The album features 10 songs from her upcoming play about the iconic American author Carson McCullers. The play is a one woman show written and staring Suzanne Vega, with songs written by Suzanne Vega and Tony Winner Duncan Sheik.


    0 0

    320 kbps | 82 MB | LINKS

    Los Angeles, CA’s Weezer will release their eleventh album, Pacific Daydream on Crush Music/Atlantic Records on October 27th, 2017. Produced by Butch Walker, Pacific Daydream is the follow up to the critically acclaimed album Weezer (The White Album), which was nominated for a Grammy for Best Rock Album at the end of last year.

    Following the release of Weezer (The White Album), the band began working on what they called The Black Album,’ but as they worked, they found the songs they were writing felt more like reveries from a beach at the end of the world. Instead of forcing a different direction, they began an entirely new album, Pacific Daydream was born. Frontman Rivers Cuomo brings this decision back to a Chinese proverb he says inspired the design behind the entire record:

    Once upon a time, I, Chuang Chou, dreamt I was a butterfly, fluttering hither and thither, to all intents and purposes a butterfly. I was conscious only of my happiness as a butterfly, unaware that I was Chou. Soon I awaked, and there I was, veritably myself again. Now I do not know whether I was then a man dreaming I was a butterfly, or whether I am now a butterfly, dreaming I am a man.

    Pacific Daydream – an album full of the melodic mastery and craftsmanship for which Weezer are known – is a record that navigates the uncertainty between reality and dreams, blurring the line between the listener knowing if they are daydreaming the world of the album, or if the world of the album is daydreaming them. It’s a record about finding the gray area between the black and the white, about escaping the everyday into the fantasy of what may be just down the line, but also maybe isn’t. It’s an album that sounds like the Beach Boys and The Clash fell in love by the ocean and had one hell of an amazing baby. It’s Weezer doing all the things they do best and then some.

    A track listing for Pacific Daydream is still forthcoming, however the album’s current single, Feels Like Summer,’ released in March, has steadily become the dark horse hit of the summer season, currently at #2 and closing in on #1 at Alternative radio, with nearly 20 million plays across streaming services and YouTube. The song is Weezer’s biggest radio hit in a decade, and will be the band’s fourth #1 at Alternative radio.


    0 0

    320 kbps | 104 MB | LINKS

    Julien Baker has announced the follow-up to 2015’s Sprained Ankle. It’s called Turn Out the Lights, and it arrives October 27 via Matador. Recorded at Memphis’ Ardent Studios, the LP was written and produced by Baker and mixed by Craig Silvey (The National, Arcade Fire, Florence and the Machine).


    0 0

    320 kbps | 153 MB | LINKS

    Coming twenty years after they first broke through with their debut ‘Word Gets Around’, Stereophonics are set to release their new album ‘Scream Above The Sounds’ on November 3rd via Parlophone.

    ‘Scream Above The Sounds’ was primarily recorded in the band’s HQ in west London with a further session at RAK Studios alongside a few elements which remained from the ‘Keep The Village Alive’ sessions at ICP Studios in Brussels. The band’s relative newcomers, Adam Zindani (guitar) and Jamie Morrison (drums), along with live keyboardist Tony Kirkham, are also an integral part of the Stereophonics in 2017.Created with the help of regular collaborator Jim Lowe, it’s an album in which creative sonic touches add to the band’s emphasis on songwriting and melody.


    0 0

     :s...

    0 0

     :...

    0 0

     :s...

    0 0

     :s...

    0 0

    COLLAPSE UNDER THE EMPIRE: The Fallen Ones [Finaltune Records, 2017]
    Από τα καλά ονόματα-σχήματα του σύγχρονου γερμανικού rock(τα… post-rock ξεχάστε τα στο δισκορυχείον), οι Collapse Under the Empire, δηλαδή οι Chris Burda και MartinGrimm, έχουν καινούριο άλμπουμ που τιτλοφορείται “The Fallen Ones”, έχοντας περαιτέρω για βάση (αισθητική) το βρετανικό synth-wave τής δεκαετίας του ’80. Πάνω σ’ αυτή, λοιπόν, τη βάση χτίζουν οι Γερμανοί, προσθέτοντας βαριά έως βαρύγδουπα vibes, τροφοδοτημένα μέσω κιθαρών και το ίδιο «ασήκωτων» rhythm sections. Εδώ δεν είναι όλα τα tracks μόνο βαρύγδουπα στη δύναμή τους, μα ακόμη και στην… ηρεμία τους. Εννοώ, πως ακόμη και στους πιο χαμηλούς τόνους οι Collapse Under the Empire διαθέτουν ένα επικό στοιχείο, πάντα σκοτεινό και πάντα ανεξερεύνητο. 
    ajazz%2Bcreative%2B1.jpg
    Υπάρχουν πολλά συγκροτήματα σήμερα, στον κόσμο, που παίζουν έτσι και ανάμεσά τους και ελληνικά φυσικά, όπως οι Electric Litanyας πούμε – αν και οι δικοί μας είναι πιο φωτεινοί-λυρικοί. Όχι, δεν λείπει ο λυρισμός από τους Burdaκαι Grimm, απλώς περνάει μέσα από τευτονικές συμπληγάδες και βγαίνει κάπως… ταλαιπωρημένος. Λέω και τούτο. Όπου τα πλήκτρα παίρνουν το πάνω χέρι στις ενοργανώσεις του ντούο τα πράγματα είναι μάλλον καλύτερα (το λέω, γιατί οι κιθάρες κατά βάση στριγγλίζουν παρατεταμένα στα περισσότερα tracks, υποκαθιστώντας επί της ουσίας τα πλήκτρα). Κι είναι ένα θέμα τούτο με τα συγκεκριμένα γκρουπ. Ο minimal τρόπος, δηλαδή, που χρησιμοποιούν τις κιθάρες, που είναι οπωσδήποτε μονότονος και εν τέλει λιγωτικός. Θες και κάτι ακόμη…
    Μεταξύ των ωραιότερων κομματιών του CD θα τοποθετούσα οπωσδήποτε τα “A place beyond” και “Blissful” (αμφότερα στη μέση του άλμπουμ), και ακόμη το έσχατο “The end falls”.
    ajazz%2Bcreative%2B2.jpg
    THE SPACELORDS: Water Planet [Tonzonen Records, 2017] 
    Και οι Spacelordsείναι Γερμανοί, με ήχο τούτη τη φορά περισσότερα αγκιστρωμένο στα early seventies – στους Hawkwind π.χ., όπως και σε άλλα… αγγλογερμανικά γκρουπ τού τότε space-rock. Μέλη τους είναι οι Hazi Wettstein κιθάρες, Akee Kazmaier μπάσο και Marcus Schnitzler ντραμς, ενώ τους βοηθάει και ο Didi Holzner στα πλήκτρα. Τα τρία κομμάτια τού “Water Planet” (που δεν είναι το πρώτο άλμπουμ των Spacelords, αλλά το έβδομο (τουλάχιστον), είναι συνθέσεις πρωτότυπες (έντεκα, δώδεκα και είκοσι λεπτών), διατηρώντας όλα τα χαρακτηριστικά του progressive space rock. Ατελείωτα ουρανομήκη σόλι στην κιθάρα, μονότονο rhythm section(ώστε δια της επαναλήψεως να επιτυγχάνεται η έκσταση, κατά τα κλασικά), βοηθητική μα ουσιαστική χρήση των πλήκτρων (όσον αφορά στο γέμισμα του κάδρου και στην κατάφαση των διαστημικών ατμοσφαιρών) κι ένα τρίτο κομμάτι, το ελεύθερο “Nag kanya (remix)”, το οποίο έρχεται να υπογραμμίσει την αξία τούτων εδώ των Γερμανών, που έχουν διαβάσει καλά τη «χαμένη στο διάστημα» ιστορία τους, ερχόμενοι να πλασαριστούν δίπλα στους Vibravoid (ναι, το “Nag kanya” είναι ένα space-psych track, σωστό… ταξίδι) και στ’ άλλα μεγάλα σύγχρονα γκρουπ του είδους. Πολύ καλοί!
    ajazz%2Bcreative%2B3.jpg
    SHADOW RAY: Eyes, Gleaming Through the Dark [Rillbar, 2017]
    Δανός είναι ο Shadow Ray (το πραγματικό όνομά του είναι Anders Holst) και με παρελθόν στην τοπική σκηνή, καθώς έχει υπάρξει μέλος διαφόρων γκρουπ (Wont Lovers Revolt Now, Ektoplasma, Cirklen…). Εδώ, βεβαίως, στο “Eyes, Gleaming Through the Dark”, εμφανίζεται μόνος του και με ανεξακρίβωτες βοήθειες, σ’ ένα άλμπουμ που ανήκει χοντρικά στο χώρο της… κάπως πειραματικής electro-pop. Οι Japan με άλλα λόγια και ο David Sylvian είναι μια-δυο καλές αναφορές, ίνα κατανοήσουμε το στυλ τού δανού μουσικού – που σε κάθε περίπτωση διατηρεί καλά στοιχεία προσωπικού γούστου. Τα κομμάτια του Shadow Ray δεν είναι εύκολα. Έχουν την περιπέτειά τους, και, χωρίς να εκβιάζουν καταστάσεις, στέκονται αρκετά καλά και μεμονωμένα και ως σύνολο. Υπάρχει, δε, δουλειά όχι μόνο σε επίπεδο οργάνων και παραγωγής μα και σ’ εκείνο των φωνών, που παίζουν, εν τέλει, πολύ σημαντικό ρόλο στην ταυτοποίηση του άλμπουμ (LP με τέσσερα κομμάτια και digital με οκτώ). Δεν χρειάζεται να πω (τρόπος του λέγειν), πως ο ShadowRay δεν ενδιαφέρεται για το electro-pop hit, αλλά για μια συνολικότερη πρόταση, που να είναι πολύ μακριά, σχεδόν πάντα, από κάθε… ραδιοφωνική μεταχείριση. Φοβερό, κινούμενο σ’ αυτή τη φάση, το 9λεπτο “Runway”, που θα έκανε τον Brian Eno να… σκάσει από τη ζήλεια του (όπως έγραφαν παλιά οι κριτικοί). Πολύ κρίμα αυτό το κομμάτι να μην υπάρχει στο βινύλιο, όπως και όλα τα υπόλοιπα της digital έκδοσης.
    ajazz%2Bcreative%2B4.jpg
    CUT THE NAVEL STRING: The Black Box Session by Peter Deimel [Atypeek Music, 2017]
    Περίεργη ιστορία εδώ πέρα. Το συγκρότημα, οι Γάλλοι Cut The Navel String ήταν σε κίνηση τα πρώτα χρόνια των nineties και τότε (1995) είχαν κυκλοφορήσει το μοναδικό άλμπουμ τους (“Takis”) στη γνωστή (ολλανδική) Roadrunner Records. Είκοσι δύο χρόνια μετά (δηλαδή τώρα) εμφανίζεται στην αγορά ένα δεύτερο LP τους (κυκλοφορεί και digital), που έχει τίτλο “The Black Box Session by Peter Deimel” και είναι γραμμένο τον Μάιο του ’93 (είναι παλαιότερο από το “Takis” δηλαδή) κάπου στη Γαλλία. 
    Ποιος ξέρει σε τι ακριβώς αποσκοπεί αυτή η κυκλοφορία – αλλά αυτό είναι, μάλλον, το πιο αδιάφορο, που μπορεί να ρωτήσει κάποιος. Οι Cut The Navel String είναι ένα εξαιρετικό rock συγκρότημα (έτσι όπως τους ακούμε εδώ), κάπως πάνκικο και κάπως noisy (δηλαδή πολύ πάνκικο και πολύ noisy στα όρια του hardcore, αλλά πριν απ’ αυτό…), όχι πολύ μακριά (συχνά) από τον ήχο των Killing Joke ας πούμε. Το άλμπουμ είναι τρομερό, σκέτος δυναμίτης και κάθε κομμάτι του είναι καλύτερο από το προηγούμενο! Αν αναρωτιέστε, δε, για το ποιος είναι εκείνος ο… Peter Deimel να πούμε πως είναι παραγωγός και πως έχει συνεργαστεί με πολύ γνωστά ονόματα (dEUS, Shellac, We Insist!, The Wedding Present, The Monochords κ.ά.), ενώ κάτι εκατοντάδες είναι τα άλμπουμ στα οποία έχει δουλέψει και καταχωρίζονται στο discogs
    ajazz%2Bcreative%2B5.jpg
    HELIOGABALE: Ecce Homo [Atypeek Music/ Les Disques de Hangar 221, 2017]
    Οι Heliogabaleείναι γαλλική μπάντα, που υπάρχει από τις αρχές των 90s, έχοντας κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα κάμποσα άλμπουμ (κι έχοντας δουλέψει ανάμεσα σε άλλους και με τον Steve Albini). Μέλη της είναι η Sasha Andrès τραγούδι και ακόμη οι Philippe Thiphaineκιθάρες, Brice Pirotaisμπάσο και Marcel Perrinντραμς, με το “Ecce Homo” να αποτελεί το πιο πρόσφατο και μάλλον έβδομο άλμπουμ της. Η μπάντα έχει καλή σχέση με το noise rock, με τις κιθάρες να κάνουν συνεχώς τα δικά τους, δίχως όμως… ακραίες ακρότητες, παρουσιάζοντας σε κάθε περίπτωση καλά ή και πολύ καλά τραγούδια (στη γαλλική), στα οποία η φωνή της Andrès, που είναι τραβηγμένη οπωσδήποτε, έχει τον πρώτο ρόλο. Ο συνδυασμός πάντως φωνής (αυτής της συγκεκριμένης φωνής) και κιθάρας λειτουργεί πολύ καλά, με το rhythm section ξερό, αλλά επαρκέστατο, να σπρώχνει πιότερο τα κομμάτια σε ένταση και δύναμη – και τούτο συμβαίνει όχι μόνο στα πιο γρήγορα tracks, αλλά και στα πιο… σκοτεινά και τελετουργικά. Πολύ καλοί. Και πειστικοί. Το ζούνε.
    ajazz%2Bcreative%2B6.jpg
    DERBY DERBY: Love Dance [Atypeek Music / Ormo Records, 2016/17]
    Kι άλλοι Γάλλοι (μετά τους Cut The Navel String και τους Heliogabale). Οι τρίτοι στη σειρά και οι πιο πειραματικοί απ’ όλους. Ο λόγος για τους Derby Derby (δηλαδή τους Alan Regardin ενισχυμένη ηλεκτρικώς τρομπέτα, Sylvain Didou μπάσο και Fabrice LHoutellier ντραμς) και το ντεμπούτο τους “Love Dance”, που αποτελείται από δύο tracks, το 20λεπτο “Love” και το 11λεπτο “Dance”, κινούμενα γύρω από rock/drone καταστάσεις. 
    Το “Love” είναι ένα minimal βασικά κομμάτι. Πάνω σ’ ένα, βαρύ και σταθερό μέσο τέμπο, αραδιάζεται μια τρομπέτα (επεξεργασμένη) που θα μπορούσε να ήταν ακόμη και κιθάρα. Παίζει αυτό το ρόλο δηλαδή – και το γεγονός πως δεν υπάρχει αληθινή κιθάρα στο άλμπουμ ίσως κάτι να σημαίνει. Κάτι να δηλοί σε σχέση με τις αναφορές του γκρουπ ενδεχομένως ή ό,τι άλλο. Το κομμάτι κυλάει έτσι, βαριά, και με ανεπαίσθητες αλλαγές καθ’ όλη τη διάρκειά του, ενσταλάζοντας hints από ακραίο kraut και japanoise. Το “Dance” δεν διαφέρει και τόσο – αν εξαιρέσεις πως έχει τη μισή διάρκεια από το “Love”. «Και τόσο» λέω, γιατί, αν και η minimal λογική παραμένει, το κομμάτι είναι πιο βαρύ και πιο kraut/φλοϋντικό. Το μανιπουλάρισμα στην τρομπέτα είναι σε κάθε περίπτωση φοβερό και αν δεν ξέρεις από πριν πολύ δύσκολα θα μαντέψεις τι ακριβώς είναι εκείνο που ακούς. Ας το μετρήσουμε κι αυτό στα «συν»…

    0 0

    Artist: Various Artists Title Of Album: Les 100 Plus Belles Chansons D'Amour Year Of Release: 2001 Label: Les 100 Plus Country: International Genre: Chanson, French Pop Quality: FLAC (*tracks +.cue,log) Bitrate: Lossless Time: 5:10:01 Full Size: 1.06 gb

older | 1 | .... | 1149 | 1150 | (Page 1151) | 1152 | 1153 | .... | 2481 | newer