Are you the publisher? Claim or contact us about this channel


Embed this content in your HTML

Search

Report adult content:

click to rate:

Account: (login)

More Channels


Showcase


Channel Catalog


older | 1 | .... | 770 | 771 | (Page 772) | 773 | 774 | .... | 2481 | newer

    0 0

    Mylene Farmer - City Of Love (2016) APE (image + .cue)
    Artist: Mylene Farmer | Album: City Of Love | Released: 2016 | Genre: Electronic, Pop | Country: France | Duration: 00:08:02

    0 0

    320 kbps | 149 MB | LINKS

    The Private Press is the latest, and eighth volume of the Tompkins Square label’s Imaginational Anthem series ‘focusing on acoustic guitar, particularly in the American Primitive vein‘.
    However, this fascinating collection brings together guitarists from a much wider sphere than just that of John Fahey and his acolytes. Many of the fourteen tracks making up this compilation were self-released, pressed in small numbers and sold at gigs, given away or, as Rick Deitrick did, were left in the middle of the wilderness next to trails, “so people would find them.” Here, we are dealing with musicians who pursue their own paths, as Deitrick’s idiosyncratic approach to distribution suggests.
    The fourteen tracks which make up The Private Press cover the period 1968-1995, with the bulk of the material shared between the ’70s and the’ 80s, and their content is diverse. Whilst essentially an album of acoustic guitar there is some electric playing, a couple of slide pieces and a jazz track. It is one of the slide tunes, One Kind Favor (sic), from Perry Lederman, who is perhaps the best known of the players, which opens the album. This is a fairly straightforward tune strongly reminiscent of the traditional tune ‘Ain’t Nobody’s Fault but Mine’ first recorded by Blind Willie Johnson. The following track Snow Queen is similarly fairly straightforward, this time it’s Fahey influenced fingerstyle but more unusually provided by a guitar pairing, namely The Keithe Lowrie Duet.


    0 0

    320 kbps | 516 MB | LINKS

    Four-CD, 64-song collection drawn principally from Doc’s Vanguard releases of the 1960s and early 1970s (tapped his solo LPs and performances at the 1963 and 1964 Newport Folk Festival). This was Doc’s best period recording-wise, and certainly you couldn’t hope for a better document of his virtuosity, as the guitarist covers all manner of American folk and blues styles over the course of the set. It’s too much, however, for listeners who aren’t big fans; Vanguard’s Essential Doc Watson is a more economical survey. If you are a big fan, though, you’ll be especially interested in the 16 previously unreleased performances. Comprising the whole of disc four, these are mostly taken from live duets with Merle Travis or Doc’s son, Merle Watson.


    0 0

    320 kbps | 107 MB | LINKS

    The Secret Sisters return with ‘You Don’t Own Me Anymore’
    For four years, Americana duo The Secret Sisters (Laura and Lydia Rogers) were riding high. They had a record deal, made two albums with producer T Bone Burnett, and shared stages with legends like Willie Nelson.

    Things went downhill fast.

    They got sued by a former manager and subsequently had to file for bankruptcy after legal fees depleted their savings. Finally, they were dropped — via a letter in the mail — by their record label.

    This rapid-fire succession of setbacks was devastating, and the women couldn’t even find solace in their music. “Because all of these business relationships were going sour, it felt like music was betraying us, in a way,” said Lydia. “The last thing we felt like doing for months and months was writing a song or being creative in any way.


    0 0

    :obrigado: por mais este! :D
    Cumps,
    F.Pesso...

    0 0

    Muller & Wiberny - Höhlenrausch (2017) Исполнитель: Muller & Wiberny
    Альбом: Höhlenrausch
    Дата выхода: 2017
    Страна: Switzerland
    Категория(и): World  New Age  Jazz
    Дата выхода: 2017
    Продолжительность: 00:49:13
    Формат: MP3, 320 kbps



    0 0

    Κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, σε βινύλιο, από την Ikaros Records ένα μέρος από το άλμπουμ του Λάμπρου Παπαλέξη και του συγκροτήματός του Οι Χτισμένες… των Θεμελίων «Δηλητήριο Ποτισμένο από Αγάπη», που είχε κυκλοφορήσει αρχικά (σε CD) από την G.O.D Records το φθινόπωρο του 2015. Η Ikaros έχει τυπώσει και το CD του ίδιου άλμπουμ (Φλεβάρης 2017), ενώ το ξανατυπώνει τώρα σε βινύλιο… πρώτου και δευτέρου μέρους, με το κάθε βινύλιο να περιέχει κι ένα ανέκδοτο track. Εδώ, στο πρώτο μέρος (το δεύτερο θα τυπωθεί αργότερα), το ανέκδοτο είναι το πολύ ωραίο ορχηστρικό «Αρχιπέλαγος», που διαρκεί εξίμισι λεπτά και κολλάει, ως κλίμα, με όλα τα υπόλοιπα – δηλαδή τα γνωστά μας, από τα δύο CD, «Εκεί που κακοφόρμισε η θλίψη (Σαν παλιό πενηνταράκι)», «Κι όμως κανείς δεν ξέρει», «Μες στη μέση του πουθενά», «Άγονα νερά – Κύθηρα» και «Με τσακισμένα όνειρα πετάς».
    Για το άλμπουμ του Παπαλέξη είχα γράψει πολύ καλά λόγια στο LiFO.gr (10 Σεπτεμβρίου του 2015), λόγια τα οποία ισχύουν και τώρα μέχρι κεραίας. Το λέω επειδή άκουσα τρεις φορές «καπάκι» και το βινύλιο (έστω και με τα μισά κομμάτια). Να μερικά από ’κείνα (τα λόγια)…
    a327.jpg
    Τον Λάμπρο Παπαλέξη τον θυμάμαι από την παρουσία του στους Φάντης Μπαστούνι και οι Άσσοι και το άλμπουμ τους “Rock n’ Roll”, που είχε κυκλοφορήσει από την Enigma το 1985. Τους είχα δει και live τους «Φάντηδες» τουλάχιστον δύο φορές (η μία πρέπει να ήταν σε Φεστιβάλ του Ρήγα, της νεολαίας του τότε ΚΚΕ εσωτερικού) και γούσταρα πολύ ένα τραγούδι τους (ένα τραγούδι του Παπαλέξη για την ακρίβεια), το «Πες μου μια ευχή» (εξαιρετικό), ενώ και το «Πόρτο Ράφτη»… δεν ξέρω… αλλά μου δημιουργούσε μια περίεργη αίσθηση, κάπως σαν ένα εκστατικό σιγοντάρισμα της “Christine” (του Carpenter) ή έστω των «Κουρελιών…» (του Νικολαΐδη). Το ότι ο Νίκος Νικολαΐδης, το rock n’ roll και η μυθολογία των fifties είχαν επηρεάσει τον Παπαλέξη ήταν ηλίου φαεινότερον, εκείνο, ίσως, που δεν ήταν εξ αρχής φανερό ήταν ο ιδιαίτερος τρόπος μέσω του οποίου οι Φάντηδες είχαν προσαρμόσει τον fifties μύθο στην Αθήνα του ’80. Θέλω να πω πως υπήρχε ταλέντο από κάτω, κάτι που φαινόταν σε δυο, τρία, τέσσερα τραγούδια, γραμμένα, πάντα, στη γλώσσα μας. Γιατί είχε κι αυτό τη σημασία του…
    Δεν γνωρίζω τον Παπαλέξη της Σαύρας των Βασιλικών Δρόμων (των δύο άλμπουμ του από το ’95 και το ’99), γιατί, για κάποιον περίεργο όσο και αδιευκρίνιστο λόγο μού την έσπαγε το όνομα τού τότε συγκροτήματός του. Να ήταν αυτό μόνο; Δεν είμαι σίγουρος. Δεν μπορώ να θυμηθώ ακριβώς. Μπορεί και τα εξώφυλλα να με σύγχυζαν, μπορεί ακόμη και κάτι που πιθανώς να είχα ακούσει στο ραδιόφωνο και δεν με είχε τραβήξει. Συμβαίνουν αυτά... Πάντα μπορεί, ως ακροατής, να αδικήσεις ένα συγκρότημα για τέτοιους (πείτε-τους-και-χαζούς) λόγους. Ή να το πάρεις στραβά, για κάποιους άλλους. Ας είναι… Αν, λοιπόν, κάτι με απωθούσε στην ονομασία «Σαύρα των Βασιλικών Δρόμων», είναι πολλά εκείνα που με ελκύουν στις Χτισμένες… των Θεμελίων. Δεν ξέρω, αλλά έχω τη γνώμη πως έχουμε να κάνουμε μ’ έναν πολύ μπάνικο τίτλο για γκρουπ, που, από την πρώτη στιγμή που τον άκουσα μού κάθισε αμέσως στο μυαλό – και τούτο, δίχως να έχω κάποιαν ιδέα για τα τραγούδια, πέραν των θετικών εντυπώσεων από ένα-δυο φίλους, που είχαν ήδη πάρει μυρωδιά από τα live ή το δίκτυο.
    Ο Λάμπρος Παπαλέξης & Οι Χτισμένες… των Θεμελίων παρουσιάζονται στο «Δηλητήριο Ποτισμένο από Αγάπη» σε μια σειρά τραγουδιών, στα οποία πρωταγωνιστεί ο ελληνικός στίχος. Θα πούμε και για τις μουσικές, αλλά ο στίχος, εδώ, είναι εκείνος που φωτίζει το σκηνικό, αφού ήδη από τον καιρό των Φάντηδων ο Παπαλέξης έχει δώσει στίγμα. Πάσχιζε, εννοώ, από τότε και με κάθε τρόπο να ταιριάξει (ενίοτε και να στριμώξει) την ελληνική γλώσσα στις κλασικές αμερικανικές ροκεντρολίστικες φόρμες, δημιουργώντας ανάλογες ελληνικές-ελληνικότατες εκδοχές. Θέλω να πω πως εκτός ενός κάποιου… στρατηγικού στόχου (να τραγουδηθεί το ροκ στη γλώσσα μας), καταβαλλόταν ιδιαίτερη προσπάθεια και εν σχέσει με το «τι». Τι θα πούμε, που ναι μεν να ροκεντρολίζει – να περιγράφει αμερικανικούς μύθους και αξίες από τη μια μεριά, αλλά από την άλλη και να μας αφορά; Αυτό ήταν και είναι το ζητούμενο. Ο Παπαλέξης χειρίζεται τη στιχουργική γλώσσα μ’ έναν πολύ ενδιαφέροντα τρόπο. Και θα έλεγα όχι συνηθισμένο. Γράφει «πολλούς» στίχους, που μοιάζουν, λες, σαν μεταφράσεις από… beat poetry (ή έστω από E.E. Cummings). Θέλω να πω πως η στιχουργία του είναι πολύ πλούσια –κατεβατά ολόκληρα!–, συγκροτημένη από λέξεις και προτάσεις τις οποίες, έτσι όπως τις διαβάζεις λες πως… δύσκολα μελοποιούνται.
    Και αυτή είναι η μαγκιά στο «Δηλητήριο Ποτισμένο από Αγάπη». Ο τρόπος δηλαδή να υποστηρίζονται roots αμερικανικές μελωδίες, από ένα στίχο που ενώ έχει έναν κάποιο υπερατλαντικό σκελετό, είναι ελληνικός πέρα για πέρα. Το λέω και το εννοώ. Αυτό που κάνει ο Παπαλέξης (και με τα ποιοτικά στάνταρντ που το κάνει) δεν το έχω δει από κανέναν άλλο έλληνα τραγουδοποιό. «Όλοι» προσπαθούν να κοντύνουν (ελληνικές) λέξεις και προτάσεις, ώστε να μπορούν τούτες να καλουπωθούν στη ροκ ρυθμολογία. Ο Παπαλέξης πράττει το αντίθετο. Επιχειρεί με συνεχείς μεταθέσεις λέξεων και άλλες συντακτικές αναπροσαρμογές να μεταβάλλει τη ροή του λόγου, επιζητώντας «εσωτερικούς» ρυθμούς, που θα του λύσουν τα ζορίσματα της μελοποιίας. Δεν είναι εύκολο. Το ότι εν τέλει έχει κατορθώσει να χώσει τραγούδια του μόλις σε τέσσερις δίσκους μέσα σε 30+ χρόνια δεν είναι άμοιρο, νομίζω, και αυτού του γεγονότος.
    ajazz%2Bpapalexis.jpg
    Με τι καταπιάνονται τα λόγια; Ούτε αυτό είναι εύκολο να το πεις σε δυο γραμμές. Ας το επιχειρήσω όμως… Είναι οι σχέσεις, οι έρωτες, οι αγάπες και βασικά ο τρόπος που πορεύονται μέσα σ’ ένα παρακμιακό περιβάλλον, αλλά ακόμη και η απόγνωση, η μοναξιά ή και η ελπίδα που κρύβεται πίσω από τα ξεχασμένα αρχέτυπα της ζωής. Τι ακούει ο Παπαλέξης; Δεν ξέρω. Εκείνο που ξέρω είναι πως ο ήχος των Χτισμένων… των Θεμελίων έχει να κάνει με τον ηλεκτρικό Dylan και τους Band, μα ακόμη με τους Poco, τους ύστερους Byrds, τους Flying Burrito Brothers και τους Hot Tuna… Τα γνωρίζετε όλα αυτά τα ιστορικά ονόματα. Είναι οι προπάτορες εκείνου που έφθασε στα χρόνια μας ως… americana. Και ποτέ αυτό το φοβερό genre δεν έχει αποτυπωθεί στη γλώσσα μας με την πληρότητα που πράττεται στο «Δηλητήριο Ποτισμένο από Αγάπη».
    Η μπάντα (Δημήτρης Γρηγοριάδης ντραμς, Γιώργος Κονής πιάνο, Νίκος Μενουδάκης hammond, Λάμπρος Παπαλέξης φωνή, κιθάρες, φυσαρμόνικα, Διονύσης Τελιόπουλος κιθάρες, πιάνο, kazoo, Πάνος Τομαράς μπάσο…) παίζει «παπάδες», ενώ και οι guests (κι άλλο πιάνο, κι άλλο hammond, κι άλλη φυσαρμόνικα, μα και τσέλο, βιολί, τρομπόνι κ.λπ.) βοηθούν τα μάλα στην κατεύθυνση προς το οριστικό και πλήρες αποτέλεσμα. Τέτοια παιξίματα, φερ’ ειπείν, στις κιθάρες δεν τ’ ακούς κάθε μέρα από ελληνικό σχήμα – ούτε καν από ευρωπαϊκό. Συντείνουν βεβαίως και τα υπόλοιπα, η ηχοληψία, η μίξη, το mastering, η παραγωγή, ώστε τα τραγούδια των Χτισμένων… των Θεμελίων ν’ ακούγονται και να ξανακούγονται ως εντελώς μοναδικά.

    0 0

    320 kbps | 105 MB | LINKS

    Archive release from the rock/pop icon. Dion had an album ready for release at Columbia in 1965, but it never made it out of the gate until now! Recorded fifty-two years ago, it is as atom-smashing now as it was when Dion rolled tape with producer Tom Wilson at Columbia Studios in ’65. Why was this album pulled from release and shelved? For that story, you’ll have to consult Scott Kempner’s illuminating liner notes here. Dion would be back on the Laurie label again a few years later, but this Columbia recording captures the doo-wop icon in a mid-’60s folk-rock state of mind, doing Bob Dylan’s “It’s All Over Now, Baby Blue,” “Farewell” and “Baby I’m in the Mood for You” plus Tom Paxton’s “I Can’t Help but Wonder Where I’m Bound” and the original songs “Kickin’ Child” (co-written with Buddy Lucas and released as a single in ’65), “Now” (featuring Al Kooper), “My Love,” “Wake Up Baby,” “Knowing I Won’t Go Back There” and more (several of these songs were released on prior outtakes collections and retrospectives, some with different orchestrations). This is the first time that all these tracks are being issued together as the originally intended Dion album. A lost chapter in the epic story of this legendary rock ‘n’ roller from the Bronx finally surfaces, some 52 years later.


    0 0
  • 05/24/17--04:15: Night Ark - Treasures (2000)
  • Night Ark - Treasures (2000)

    0 0

    Silvana Peres - Fado No Pé (2017) :guit:
    :new:




    :info:

    Artista: Silvana Peres
    Nome do Álbum: Fado No Pé
    Ano: 2017
    Tamanho: 65 MB
    Formato: Mp3
    Velocidade de Bits: 320Kbps
    Fonte: WEB-Rip
    Editora: Independente
    Género: Fado, Mundo...
    Pais: Lisboa,
    Capas: Frente
    CD: 1
    Faixas: 10


    :tracklist:

    01. Saudades Do Brasil Em Portugal
    02. Ausência
    03. Se Tardas Amor Não Venhas
    04. MÃe Preta
    05. De volta Pró Meu Aconchego
    06. Viver E Sonhar
    07. Meu Amor Marinheiro
    08. Era Jâ Tarde
    09. Sei Que Nunca Vais Dizer
    10. Rapsódia De Marchas

    :musica:

    http://www.youtube.com/watch?v=dK9saSE2xBk



    :download:

    :multihost:

    0 0

     :obrigado...

    0 0

    320 kbps | 105 MB | LINKS

    That’s My Story was recorded and released in 1960 and features a more strip backed acoustic sound than his other recordings of the time. Features backing by acoustic bassist Sam Jones and drummer Louis Hayes, both Cannonball Adderley sidemen on most of the tracks, but a few feature John unaccompanied.


    0 0

    Lucky Dube - Serious Reggae Business (1996)

    Artist: Lucky Dube
    Title Of Album: Serious Reggae Business
    Year Of Release: 1996
    Label (Catalog#): MCA Records [MCD73042]
    Country: South Africa
    Genre: Reggae, Roots Reggae
    Quality: Mp3 / FLAC (*tracks +.cue,log,scans)
    Bitrate: CBR 320 kbps / Lossless
    Time: 68:59
    Full Size: 233 mb / 532 mb

    0 0
  • 05/24/17--05:27: Cakewalk Ishihara
  • HUBROCD2575-1024x1024Cakewalk
    Ishihara
    (Hubro, 2017)
    more details


    0 0

     :D :obrigado...

    0 0

     :s;:s; :s...

    0 0

     :D:D :obrigado...

    0 0

     :,j...

    0 0

    VA - The 1969 Warner/Reprise Record Show (1969)

    Artist: Various Artists
    Title Of Album: The 1969 Warner/Reprise Record Show
    Year Of Release: 1969
    Label (Catalog#): Warner Bros. [PRO 336]
    Genre: Rock, Folk, Prog Rock
    Quality: FLAC (tracks,vinyl,scans)
    Bitrate: Lossless
    Time: 1:20:09
    Full Size: 443 mb
    Upload: Turbobit

    0 0

    VA - The 1969 Warner/Reprise Songbook (1969)

    Artist: Various Artists
    Title Of Album: The 1969 Warner/Reprise Songbook
    Year Of Release: 1969
    Label (Catalog#): Warner Bros. [PRO 331]
    Genre: Rock, Folk, Prog Rock
    Quality: FLAC (tracks,vinyl,scans)
    Bitrate: Lossless
    Time: 1:26:10
    Full Size: 481 mb
    Upload: Turbobit

older | 1 | .... | 770 | 771 | (Page 772) | 773 | 774 | .... | 2481 | newer